The Ash Child

“(G)Kül Çocuk”

In English // Scroll down for Turkish
“(T)he Ash Child”

Choreography/Mask Design/ Performance: Gonca Gümüşayak
Music Performance ( Cello):  Jülide Canca Eke
Text: Nazım Hikmet Ran- Poem: “The Little Girl”
Music Composition: Zülfü Livaneli

In The Ash Child, Nazım Hikmet’s “The Little Girl” poem and Zülfü Livaneli’s musical theme composition are presented with a contemporary performance interpretation.

“ There are ashes everywhere, inside and outside me. I will scatter, blow it out, it won’t disappear, dust everywhere, brownout ”
What remains of the ashes of war?
Are deads visible to eye? Are the tiny hands?

Text: Nazım Hikmet Ran

(A Little Girl / The Dead Girl)

It’s me knocking on the doors
On the doors one after the other
I can’t be seen in your eyes
For deaths can’t be seen in eyes
It has been some ten years
Since I died in Hiroshima
But I’m still a seven years old girl
Dead children don’t grow up
My hair was the first to catch the fire
My eyes burned and charred
I just became a handful of ashes
My ashes got scattered into the air
(There’s nothing at all that I’m asking you for myself
Well, a child who burned like a paper can’t even eat candies)
I’m knocking on your door…
Aunt, uncle, give a signature…
Children shalln’t get killed
So that they are also able to eat candies
(1956)

 

In Turkish

G) Kül Çocuk

Nazım Hikmet’in “Kız Çocuğu”( Hiroşima) şiirine ithafen- “ bir çağdaş dans performansı”dır.
Performans: Gonca Gümüşayak & Muzik Performans: Jülide Canca Eke

Kavramsal Çerçeve, Maske tasarım, Performans: Gonca Gumusayak
Müzik Uyarlama, Çello Performans: Jülide Canca Eke
Video/ Editing: Bülent Babaoğlu
Metin: Nazım Hikmet- Kız Çocuğu-
Beste: Zülfü Livaneli
Fotoğraflar/ Photos : Murat Dürüm, Harun Özkara
7 Mayıs 2016, Cumartesi, Genç Koreograflar Etkinliği, Çıplak Ayaklar Kumpanysı Stüdyosu, performansı
21 Mayıs 2016, IKSV Dans platformu, Üsküdar Devlet Tiyatrosu Tekel Sahnesi

Teşekkürler: Çıplak Ayaklar Kumpanyası, Genç Koreograflar Ekibi, IKSV Tiyatro Festivali Dans Platformu

21 Mayıs 2016

“(G)Kül Çocuk” performansı, Nazım Hikmet’in “Kız Çocuğu” adlı şiiri ve Zülfü Livaneli bestesinin temasını çağdaş bir yorum ile sunmaktadır.
“içimde dışımda her yerde küller var… üflesem dağılmayacak, her yer toz duman…”
Savaşın küllerinden geriye ne kalır?
göze görünür mü ölüler?
küçücük eller?…

 

Metin: Nazım Hikmet Ran

KIZ ÇOCUĞU
Kapıları çalan benim
kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem
göze görünmez ölüler.

Hiroşima’da öleli
oluyor bir on yıl kadar.
Yedi yaşında bir kızım,
büyümez ölü çocuklar.

Saçlarım tutuştu önce,
gözlerim yandı kavruldu.
Bir avuç kül oluverdim,
külüm havaya savruldu.

Benim sizden kendim için
hiçbir şey istediğim yok.
Şeker bile yiyemez ki
kâat gibi yanan çocuk.

Çalıyorum kapınızı,
teyze, amca, bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin
şeker de yiyebilsinler.
(1956)

 

10310518_10153548421558741_2962905340798704023_n

Street Performance Version in Ankara 2016

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: